Assos lahitleri, Roma İmparatorluğu döneminde sadece birer mezar yapısı olmaktan öte, kültürel ve ekonomik etkileşimlerin merkezi haline gelmiştir. Bu lahitler, ölü gömme ritüellerinin yanı sıra, dönemin sanatsal ve ticari yaşamına da önemli katkılarda bulunmuş, Assos'un ününü geniş bir coğrafyaya yaymıştır. Antik dünyanın farklı bölgelerinden gelen taleplerle, bu yapılar hem sanatsal birer eser olarak hem de sosyal statü sembolleri olarak değerlendirilmeye başlanmıştır.

Assos lahitlerinin Roma İmparatorluğu'ndaki etkisi şu şekilde özetlenebilir:

• Ticaret ve ünü: Assos'ta üretilen "et yiyen lahitler" (sarcophagus), ünlerini kısa sürede Troas bölgesinin sınırlarının çok ötesine taşıdı. Antik Yunan ve Roma dünyasında varlıklı tüccarlar, aristokratlar, komutanlar ve soylular, ölümlerinden sonra bedenlerinin hızla ve temiz bir şekilde kemiğe dönüşmesi için Assos'a özel siparişler vermeye başladılar. Bu durum, Assos'u antik dünyanın en büyük "ölüm endüstrisi" merkezlerinden biri haline getirdi.
• İhracat: Assos lahitleri, Lübnan, Suriye, Yunanistan, Roma ve Mısır gibi birçok bölgeye ihraç edildi.
• Kültürel etki: Lahitlerin içine yerleştirilen beyaz bir madde nedeniyle cesetlerin 40 gün içinde çürümesi, dönemin insanları için mitolojik ve şiirsel bir dille yorumlandı. Bu nedenle "sarcophagus" (et yiyen) kelimesi, zamanla tüm taş mezarlar için kullanılan evrensel bir terim haline geldi.