Antik Mısır medeniyeti, ölülerini koruma ve onlara öteki dünyada yardımcı olma arzusuyla mumyalama işlemlerine büyük önem veriyordu. Bu amaçla, Natron Gölü'nün sağladığı benzersiz mineral kaynakları, cesetlerin korunması için önemli bir rol oynuyordu. Natron'un özellikleri, bu antik toplumun cenaze ritüellerinde hayati bir unsur haline gelmişti ve esasında ölümden sonraki yaşam inancının bir parçasıydı.

Antik Mısırlılar, Natron Gölü'ndeki mineral karışımını mumyalama işlemlerinde kullandılar. Natron, sodyum ve potasyum karbonat bakımından zengin bir lav türüdür. Göl sularına düşen hayvanlar, yüksek tuz ve mineral oranı nedeniyle hızla susuz kalırdı. Ardından mineraller deri ve dokular üzerinde sertleşerek hayvanları korur ve onları kalsiyumdan bir zırhın içine hapsederdi. Bu işlem, "natron" adı verilen mineralin aşırı yüksek alkalinitesi sayesinde ayrışma sürecini durdurarak mumyalama sağlardı.