Anadolu'da sağlık hizmetlerinin temellerinin atıldığı ilk hastanenin hikayesi, aşk, kayıplar ve insani duygularla doludur. Gevher Nesibe Hatun, yaşadığı derin acılar sonucunda insanlığa olan bağlılığını bir hayır kurumu aracılığıyla ölümsüzleştirmiştir. Bu hastane, yalnızca bir tıbbi merkez değil, aynı zamanda dönemin sosyal ve kültürel yapısının bir yansımasıdır. Gevher Nesibe'nin hikayesi, sevginin ve merhametin, insan hayatını nasıl değiştirebileceğini gözler önüne serer.

Anadolu'da ilk hastane olan Gevher Nesibe Hatun Şifahanesi'nin kuruluş hikayesi şu şekildedir: Selçuklu Hükümdarı II. Kılıçaslan'ın kızı Gevher Nesibe Sultan, sarayın ordu komutanına aşık olur. Ancak, Gevher Nesibe'nin ağabeyi I. Gıyaseddin Keyhüsrev, bu evliliğe karşı çıkar ve ordu komutanını savaşa gönderir. Komutan savaşı kazanır, ancak yaralı olarak geri döner ve daha sonra vefat eder. Bu olayın ardından Gevher Nesibe Sultan, üzüntüsünden verem hastalığına yakalanır. Ölüm döşeğinde olan Gevher Nesibe, ağabeyi Gıyaseddin Keyhüsrev'e, kendisi gibi aşk acısı çekenlere şifa olabilecek bir hastane ve yanında bir tıp medresesi yapılmasını vasiyet eder. Gıyaseddin Keyhüsrev, kız kardeşinin vasiyetini yerine getirir ve 1204-1206 yılları arasında şifahane ve onun doğusuna 1210-1214 yılları arasında tıp medresesi inşa ettirir. Gevher Nesibe Hatun Şifahanesi, Anadolu'nun İslam dönemine ait ilk hastanesi ve aynı zamanda dünyanın ilk tıp fakültesi olarak kabul edilir.