Antik tiyatrolar, sahne sanatlarının icra edildiği mekânlar olarak sadece görsel değil, aynı zamanda işitsel deneyim açısından da büyük bir öneme sahipti. Bu tiyatroların akustik özellikleri, mimari tasarımlarında kullanılan çeşitli tekniklerle optimize edilmiştir. Sesin doğal bir şekilde yayılmasını sağlayan eğimli yapılar ve özel malzemeler, antik dönem izleyicilerine etkileyici bir dinleme deneyimi sunmuştur.

Antik tiyatroların akustik özellikleri, matematiksel oranlar, eğimli oturma alanları ve sahne binaları gibi unsurlarla sağlanmıştır. Bazı yöntemler:

• Eğim ve basamak yapısı: Tiyatronun dik eğimi, sesin engellenmeden arka sıralara ulaşmasını sağlar.
• Yarı daire formu: Sesin homojen bir şekilde dağılmasına yardımcı olur.
• Sahne arka duvarı (skene): Sesin seyirciye geri yansımasını sağlayarak akustik bir yüzey oluşturur.
• Bronz ses küpleri: Aristoksenus'un müzik sistemine göre yerleştirilerek akustik katkı sağlanmıştır.

Bu özellikler, modern akustik mühendisliğini bile şaşırtacak düzeyde ses iletimi ve anlaşılırlık sağlamıştır.