Eymir Gölü çevresi, 1930'larda oldukça farklı bir görünüm sergiliyordu. O dönemde, gölün etrafındaki alanlar büyük oranda çorak ve verimsiz topraklardan oluşmaktaydı. Doğal güzelliklerden yoksun olan bu bölge, tarım ve yeşil alanlardan uzaktı, bu da gölün çevresinin doğal bir yaşam alanı olarak gelişmesini engelliyordu.

1930'larda Eymir Gölü çevresi, tamamen kıraç arazilerden oluşuyordu ve herhangi bir yeşillik bulunmuyordu. Bu dönemde göl, sokakların sulanması ve lağımların temizlenmesi amacıyla kullanılması düşünülmüş ancak hayata geçirilmemiştir.